Sizin, Yemek Yeme Âdâbınız Nasıl?

Yemeğe besmele ile başlamak, topluca yemek yemek, imkân ölçüsünde yemek sofrasında fakirleri ağırlamak, oturarak yemek, aynı tabaktan yemeye dikkat etmek, yemeklere bahane bulmamak, yemek istemediğimiz yiyecek olursa bile, onu "sevmediğimiz" değil, "az yediğimiz yiyecek" olarak nitelemek, sağ el ile yiyip içmek, önünden yemek, yerken ağzını kapatmak, yemeğe tuz, zeytin, hurma, su gibi gıdalarla başlamak, yavaş yavaş yemek, lokmaları iyice çiğnemek, yemek arasında su içmek, doymaya başladığını hissettiğinde yemek yemeyi bitirmek, gerekirse su içmek, tabağı tamamen bir ekmek parçasıyla silip temizlemek ve o lokmayı afiyetle yemek, yemek esnasında ekmek kırıntılarını dökmemek, onları toparlayıp yemek, yiyecekleri çöpe dökmemek, yemekten kalkmadan önce Allah'a verdiği nimetler için şükretmek.

Bu şekilde yemek âdâbına dikkat ederek, şişmanlayıp hastalanma riski yaşamaktan, beden sağlığını bozup ibadetlerden ve Allah için mücâhededen geri kalmaktan sakınmak gerekir. Müslümanlar genelde iki öğün yemek yer, midesinin üçte birini yemekle, üçte birini suyla ve üçte birini de havayla doldurmalıdır. Bunun olması için de, tam doymadan yemekten kalkmak gerekir. Abur cubur şeylerden ve zararlı katkılı ürünlerden uzak durmak gerekir. Ayrıca bu şekilde fit bir vücuda sahip olmanın asıl amacı, başkalarına kendini beğendirtmek değil, Allah için ibadetlerle sağlıklı, aktif ve güçlü olmaktır.

Müslüman yemek için yaşamaz, yaşamak için yer. Müslümanın sadece midesi acıkır, gözü acıkmaz. Gözü aç olanı da yemekler doyuramaz. Yemek yeme işini bir zevk ve bir merasime çevirenler, saatlerce yemek masasından kalkamazlar. Sayısız tabaklardaki çeşit çeşit yemekleri sadece zevkine tatmak için atıştırırlar. Hiç bir tabaktaki yemeği sonuna kadar, tabakta hiçbir nimet kalmayacak şekilde yemezler. Hatta bu davranışı görgüsüzlük kabul ederler. Böyle yapan kişiyi gördüklerinde, ya ters ters bakarak, içlerinden kınarlar yada "kıtlıktan mı çıktın?" tarzında ucuz şakalar yaparlar! Oysa yemek tabağını Sünnetlemek ve içindeki kırıntıları son yemek tanesine ve son yemek suyuna kadar iyice temizleyip yemek, mü'min için hem Sünnettir, hem de berekettir. Dünyaya görgü ve ahlak dersi veren Peygamberimizin, nimete karşı şükür ameli bu şekildedir. Nankör insanların, şükürsüzlerin ise, acıktıklarında yemeden duramadıkları, yemek işini eğlenceye ve törene çevirdikleri yiyeceklere ilgileri doyuncaya kadardır. Kendilerini yemeden içmeden men edemeyen bu tür insanların, yaşam sebepleri olan gıdalarla dostlukları da bu şekilde, yarı yolda bırakmak şeklindedir. "Artık benim sana ihtiyacım kalmadı, doydum" deyip, nimetlere sırt dönerler ve onların israf edilmesine neden olurlar. Tekrar acıktıklarında da yine o yiyeceklere muhtaç olurlar. Müslüman ise, nimete vefalıdır. Nimetin değerini bilir. Yemeğe başlamadan önce, aç iken, Allah'ı unutmadığı gibi, doyunca da o nimetleri kendisine bahşeden Rabbimizi unutmaz ve O'na şükreder.

Bismillah, Elhamdülillah.